← Back
←Previous: psalms 150
Chapter 1
Next: proverbs 2→

Verse 1

Davut oğlu İsrail Kralı Süleymanın özdeyişleri:

Verse 2

Bu özdeyişler, bilgeliğe ve terbiyeye ulaşmak,Akıllıca sözleri anlamak,

Verse 3

Başarıya götüren terbiyeyi edinipDoğru, haklı ve adil olanı yapmak,

Verse 4

Saf kişiyi ihtiyatlı,Genç adamı bilgili ve sağgörülü kılmak içindir.

Verse 5

Özdeyişlerle benzetmeleri,Bilgelerin sözleriyle bilmecelerini anlamak içinBilge kişi dinlesin ve kavrayışını artırsın,Akıllı kişi yaşam hüneri kazansın.

Verse 7

RAB korkusudur bilginin temeli.Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.

Verse 8

Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver,Annenin öğrettiklerinden ayrılma.

Verse 9

Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk,Boynun için gerdanlık olacaktır.

Verse 10

Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.

Verse 11

Şöyle diyebilirler:"Bizimle gel,Adam öldürmek için pusuya yatalım,Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.

Verse 12

Onları ölüler diyarı gibi diri diri,Ölüm çukuruna inenler gibiBütünüyle yutalım.

Verse 13

Bir sürü değerli mal ele geçirir,Evlerimizi ganimetle doldururuz.

Verse 14

Gel, sen de bize katıl,Tek bir kesemiz olacak."

Verse 15

Oğlum, böyleleriyle gitme,Onların tuttuğu yoldan uzak dur.

Verse 16

Çünkü ayakları kötülüğe koşar,Çekinmeden kan dökerler.

Verse 17

Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.

Verse 18

Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer.Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.

Verse 19

Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir.Bu düşkünlük onları canlarından eder.

Verse 20

Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor,Meydanlarda sesleniyor.

Verse 21

Kalabalık sokak başlarında bağırıyor,Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:

Verse 22

"Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz?Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak?Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?

Verse 23

Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar,Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.

Verse 24

Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz.Elimi uzattım, umursayan olmadı.

Verse 25

Duymazlıktan geldiniz bütün öğütlerimi,Uyarılarımı duymak istemediniz.

Verse 26

Bu yüzden ben de felaketinize sevineceğim.Belaya uğradığınızda,Bela üzerinize bir fırtına gibi geldiğinde,Bir kasırga gibi geldiğinde felaketiniz,Sıkıntıya, kaygıya düştüğünüzde,Sizinle alay edeceğim.

Verse 28

O zaman beni çağıracaksınız,Ama yanıtlamayacağım.Var gücünüzle arayacaksınız beni,Ama bulamayacaksınız.

Verse 29

Çünkü bilgiden nefret ettiniz.RABden korkmayı reddettiniz.

Verse 30

Öğütlerimi istemediniz,Uyarılarımın tümünü küçümsediniz.

Verse 31

Bu nedenle tuttuğunuz yolun meyvesini yiyeceksiniz,Kendi düzenbazlığınıza doyacaksınız.

Verse 32

Bön adamlar dönekliklerinin kurbanı olacak.Akılsızlar kaygısızlıklarının içinde yok olup gidecek.

Verse 33

Ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak,Kötülükten korkmayacak, huzur bulacak."

←Previous: psalms 150
Chapter 1
Next: proverbs 2→